Παρακολουθώ τελευταία το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Netflix, αφιερωμένο στον Ντέβιντ Μπέκαμ και τη ζωή του. Αναρωτιέμαι λοιπόν, πόσο μα πόσο κατακρίθηκε αδίκως ο συγκεκριμένος άνθρωπος από τα Μέσα και τον κόσμο;
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η Αγγλία βρέθηκε το 1998, με τον Μπέκαμ ως ήρωα στους 16 του Μουντιάλ, όπου και αντιμετώπισε την Αργεντινή. Το σκορ ήταν 1-1, όταν και ο Ντιέγκο Σιμεόνε προκάλεσε τον Μπέκαμ με αντιαθλητικά μαρκαρίσματα. Ο Άγγλος αγανακτησμένος χτύπησε ελαφρώς τον Σιμεόνε και αποβλήθηκε. Θεωρώ την αποβολή του άδικη, όπως άλλωστε και ο ίδιος ο Αργεντινός! Τι ακολούθησε; Η Αγγλία έχασε στα πέναλτι και ένα ολόκληρο έθνος, κατέστησε υπεύθυνο τον Μπέκαμ.
Όλοι εκείνοι, που τον λάτρευαν μέχρι τότε, έπεσαν να τον “κατασπαράξουν”. Τα ΜΜΕ “έβαζαν λάδι στη φωτιά”, με άρθρα μίσους και η πλειονότητα των Άγγλων οπαδών προπηλάκιζε τον Ντέιβιντ παντού. Γιουχαρίσματα, απειλές, φτυσίματα, υβριστικά συνθήματα κατά της οικογένειάς του, ήταν η καθημερινότητα του 23χρονου τότε άσσου. Τέτοια φαινόμενα είναι η ντροπή του αθλητισμού και δεν αξίζουν σε κανέναν. Ειδικότερα, σε έναν αθλητή και άνθρωπο υπόδειγμα, όπως ήταν και συνεχίζει, να είναι ο Ντέιβιντ Μπέκαμ. Προτείνω ανεπιφύλακτα το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ. Δε σε ενημερώνει μόνο για την καριέρα του, αλλά σε κάνει, να σκεφτείς, πόσο τραγική είναι η λεγόμενη “ανθρωποφαγεία”.