Ο Ντιέγκο Μιλίτο έκανε πολύ σπουδαία καριέρα στα ιταλικά γήπεδα και ειδικότερα με τη φανέλα της Ίντερ.
Με τους “νερατζούρι” κατέκτησε το 2010 το τρεμπλ, όντας μάλιστα ο απόλυτος πρωταγωνιστής τους. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, θεωρώ πως αδικήθηκε τη συγκεκριμένη σεζόν, αναφορικά με τη Χρυσή Μπάλα. Μην παρεξηγηθώ, ο νικητής Μέσσι πραγματοποίησε μία επίσης εξαιρετική σεζόν, με φοβερούς αριθμούς σε γκολ και ασίστ.
Για εμένα όμως, η περίοδος 2009-2010 “ανήκει” στην Ίντερ και στο Ντιέγκο Μιλίτο. Ο Αργεντινός σκόραρε σε 52 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις 30 γκολ. Είχε 22 στο πρωτάθλημα, 6 στο Τσάμπιονς Λιγκ και 2 στο κύπελλο. Να προσθέσουμε και τις 8 συνολικά ασίστ του. Οι αριθμοί αυτοί είναι πάρα πολύ καλοί, αλλά όχι κάτι, το οποίο δεν έχουμε ξαναδεί. Πιστεύω, δε διαφωνεί κανείς με το παραπάνω. Το σημαντικό της υπόθεσης είναι όμως, πως κάθε γκολ του Μιλίτο ήταν και “χρυσός”. Στο κύπελλο και στο πρωτάθλημα “κουβάλησε” στις πλάτες του επιθετικά την Ίντερ, με την αρωγή του Σαμουέλ Ετό φυσικά. Ωστόσο, το σπουδαιότερο επίτευγμα του επιθετικού από την Αργεντινή, ήταν τα δύο γκολ στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα στη Μπάγερν Μονάχου. Έκρινε την έκβαση του παιχνιδιού και “χάρισε” στην ομάδα του τον “πολυπόθητο” ευρωπαϊκό τίτλο.
Συνεπώς, όσα χρόνια και αν περάσουν, θα το θεωρώ μια μεγάλη ποδοσφαιρική “αδικία”, όχι απλά το γεγονός ότι ο Ντιέγκο Μιλίτο δεν κατέκτησε τη Χρυσή Μπάλα του 2010, αλλά ότι δεν ήταν καν στην τριάδα των κορυφαίων!