Τι υπέροχος παίκτης υπήρξε ο Βραζιλιάνος και πόσο πιο φανταστικός θα μπορούσε να είναι, αν δεν αντιμετώπιζε τα προβληματάκια του…
Ο Αντριάνο για εμένα, αν κατάφερνε να ζήσει σαν πραγματικός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, θα έμπαινε άνετα στη δεκάδα των κορυφαίων όλων των εποχών. Δυστυχώς, δε μπόρεσε ποτέ να συνέλθει από τον άδικο “χαμό” του πατέρα του. Είχε τραυματισμούς σίγουρα, αλλά ήταν φανερό πως το ζήτημα του Αντριάνο ήταν καθαρά ψυχολογικό. Αντιμετώπισε την απώλεια με το χειρότερο δυνατό τρόπο. Έμπλεξε με ουσίες και συμμορίες, ενώ τα περιττά κιλά έκαναν την εμφάνισή τους.
Στην καριέρα του πανηγύρισε τέσσερα πρωταθλήματα Ιταλίας, κύπελλα και το Κόπα Αμέρικα με τη Βραζιλία. Θα μπορούσε όμως πραγματικά, να τα “σαρώσει” όλα. Το αριστερό του πόδι ήταν όλα τα “λεφτά”. Η βαθμολογία του με 99 στο γνωστό βιντεοπαιχνίδι Pro Evolution soccer, τα “λέει” όλα. Ο Βραζιλιάνος συνδύαζε τη δύναμη ενός ταύρου, με την ταχύτητα μιας γαζέλας και με μια τεχνική απαράμιλλης ποδοσφαιρικής “μαγείας”. Εν ολίγοις, ήταν ο ιδανικός ποδοσφαιριστής.
Αναμφίβολα, ο κόσμος θα θυμάται τον Αντριάνο ως ένα από τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά “What if”. Ωστόσο, είναι κρίμα να ειπωθεί από κάποιους, ότι χαράμισε παντελώς την καριέρα και το ταλέντο του. Πήρε τρόπαια και έπαιξε σε υψηλό επίπεδο. Απλώς πάντα ο “εχθρός” του καλού είναι το καλύτερο!