Ο Τονάλι ουσιαστικά είναι παίκτης της Νιούκασλ, η οποία δίνει για χάρη του 70 εκατομμύρια. Κανείς άλλος Ιταλός δεν έχει παραχωρηθεί με τέτοιο πόσο.
Παρά το ρεκόρ αυτό, ο Ιταλός με το που έμαθε για τη μεταγραφή του, λένε οι άνθρωποι κοντά σε εκείνον, πως ξέσπασε σε κλάματα. Είναι απίστευτο και στενάχωρο, ποδοσφαιριστές, να θέλουν να τιμούν τα χρώματα της ομάδας, που λατρεύουν από παιδιά και αντί για αυτό, να αντιμετωπίζονται ως ευκαιρία για χρήματα από εκείνες.
Ο Τονάλι έβλεπε τον εαυτό του ως το νέο ηγέτη της Μίλαν. Ήθελε, να οδηγήσει το σύλλογο, που αγαπάει σε ακόμη περισσότερες επιτυχίες. Είχε τη φιλοδοξία, να γίνει “θρύλος” στο Μιλάνο, πλάι στα ινδάλματά του, των οποίων σίγουρα θα είχε αφίσες. Όλα αυτά “γκρεμίστηκαν”… Αποδεικνύεται περίτρανα για ακόμα μια φορά, πως το ποδόσφαιρο είναι πιο “επιχείρηση” από ποτέ. Ρομαντισμοί και αγάπες δυστυχώς μας τελείωσαν…