Ο Φίλιππος Μαργιώλης γράφει για τις ξεκάθαρες ευθύνες του Ματίας Αλμέιδα στη νέα καταστροφική ήττα της ΑΕΚ από τον ΠΑΟΚ και θεωρεί ότι το «διαζύγιο» των δύο πλευρών είναι μάλλον αναπόφευκτο.
Ήταν 14 Μαΐου του 2023. Η ΑΕΚ επικρατούσε 4-0 του Βόλου και κατακτούσε το πρώτο της πρωτάθλημα μετά την επιστροφή στο «σπίτι» της, στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ο δικέφαλος είχε ολοκληρώσει μια μαγική χρονιά, στην οποία πήρε μάλιστα και το πρώτο του νταμπλ ύστερα από το μακρινό 1978. Εύλογα λοιπόν η αισιοδοξία κυριαρχούσε στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο, με την Ένωση να μπαίνει στην επόμενη σεζόν ως ξεκάθαρο φαβορί.
Ούτε δύο χρόνια αργότερα, όμως, η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική και η ΑΕΚ μοιάζει να βρίσκεται σε πλήρες αδιέξοδο. Απώλεια όλων των στόχων, ταπεινωτικές ήττες σε ντέρμπι, γκέλες με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο και άθλιες ευρωπαϊκές βραδιές συνοψίζουν ακριβώς τη διετία του δικεφάλου. Κοινός παρονομαστής όλων αυτών: ο Ματίας Αλμέιδα.
Ακατανόητες επιλογές και τραγική διαχείριση των αγώνων
Ένα βασικό χαρακτηριστικό της ΑΕΚ που έφτασε στο νταμπλ ήταν ότι έπαιρνε το 100% από σχεδόν όλους τους παίκτες του ρόστερ. Ο Αλμέιδα κρατούσε κάθε ποδοσφαιριστή του ενεργό, προσπαθώντας να δίνει σε όλους ευκαιρίες.
Αυτό είχε ευεργετικά αποτελέσματα, με τους κιτρινόμαυρους να κερδίζουν βαθμούς λόγω του βάθους του πάγκου τους. Η απόδραση από τη Νίκαια με 2-1 κόντρα στον Ιωνικό, σ’ ένα ματς που έμοιαζε χαμένο, είναι ενδεικτική. Ο Τσούμπερ, ο οποίος είχε περάσει ως αλλαγή, ήταν ο ήρωας εκείνης της βραδιάς, χαρίζοντας το τρίποντο στην ομάδα του.
Ωστόσο, ο «Πελάδο» δε δείχνει πλέον την ίδια διάθεση. Ειδικότερα, η επιμονή σε παίκτες που δεν αποδίδουν (Χατζισαφί, Γκατσίνοβιτς, Περέιρα, Μουκουντί) κι ο ταυτόχρονος παραγκωνισμός άλλων (Πήλιος, Κοϊτά, Μήτογλου) είναι πια συχνό φαινόμενο. Το αποτέλεσμα είναι η Ένωση να μην παίρνει απολύτως καμία βοήθεια από ποδοσφαιριστές, που θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμοι. Το παράδειγμα του Πήλιου, που από MVP του Αυγούστου, βρίσκεται ουσιαστικά εκτός πλάνων, είναι χαρακτηριστικό.
Επιπλέον, ο δικέφαλος όχι μόνο δεν κερδίζει τα παιχνίδια από τον πάγκο του, αλλά μάλλον τα χάνει κιόλας. Οι αλλαγές του Αλμέιδα συχνά μπερδεύουν την ομάδα του, με την ΑΕΚ να αδυνατεί να κάνει διαχείριση των αγώνων της.
Εξάλλου, δεν είναι λίγες οι φορές που οι κιτρινόμαυροι δεν κράτησαν το προβάδισμα και έχασαν βαθμούς στο φινάλε. Θυμίζουμε μάλιστα ότι πέρσι η Ένωση απώλεσε 22 ολόκληρους βαθμούς σε ματς που ήταν μπροστά στο σκορ. Στατιστικό που σε μεγάλο βαθμό της στέρησε τον τίτλο στο τέλος της σεζόν. Την Κυριακή λοιπόν, η ΑΕΚ κατάφερε να χάσει ένα παιχνίδι, στο οποίο στο 58′ νικούσε με 2-0. Κι είναι ξεκάθαρο ότι δε μιλάμε για ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά για ένα επαναλαμβανόμενο πρόβλημα.
Επιμονή σε πράγματα που δε δουλεύουν
Ένα άλλο ζήτημα είναι η επιμονή του Ματίας Αλμέιδα σε σχήματα και επιλογές παικτών, που δεν προσφέρουν τα αναμενόμενα. Οι συνεχείς αλλαγές θέσεων στον Πινέδα ή το τρικ με τον Γκατσίνοβιτς σε ρόλο αριστερού μπακ, για παράδειγμα, αποδεδειγμένα δεν έχουν αποδώσει, αλλά ο Αλμέιδα αρνείται πεισματικά να το δεχθεί.
Επιπρόσθετα, η συχνή επιλογή του Μάνταλου (που ήταν καλός βέβαια με τον ΠΑΟΚ) στη ενδεκάδα, του Λαμέλα αντί του Ελίασον στο δεξί άκρο της επίθεσης, ή και του Περέιρα στον χώρο του κέντρου, σε ελάχιστες περιπτώσεις έχει λειτουργήσει. Την ίδια στιγμή, παίκτες που ξεκάθαρα δε είναι σε καλή κατάσταση, όπως οι Μουκουντί, Βίντα και Ρότα, συνεχίζουν να είναι βασικοί και αναντικατάστατοι.
Το ίδιο ίσχυε στο μεγαλύτερο μέρος της σεζόν και με τους Στρακόσα και Χατζισαφί, που μόλις πρόσφατα έχασαν τη θέση τους στο βασικό σχήμα. Αντίθετα, ποδοσφαιριστές σαν τον Μήτογλου και τον Μπρινιόλι, έπρεπε να περιμένουν μήνες στον πάγκο για να πάρουν μια ευκαιρία.
Τεράστιο πρόβλημα νοοτροπίας
Οι συνεχείς εις βάρος της ανατροπές, οι βαριές ήττες και οι απώλειες βαθμών δείχνουν και κάτι άλλο, όμως. Η ΑΕΚ έχει μεγάλο πρόβλημα νοοτροπίας, το οποίο αναμφίβολα ξεκινά από τον προπονητή της.
Η Ένωση μοιάζει να υποτιμά πολλές φορές τους αντιπάλους της και το πληρώνει ακριβά. Ο τρόπος που μπήκε στο «Γ. Καραϊσκάκης» και στο πρωτάθλημα και στο κύπελλο και οι ισάριθμοι διασυρμοί που δέχθηκε, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Κόντρα σε μια ομάδα που αρέσκεται να παίζει στις αντεπιθέσεις, οι κιτρινόμαυροι προσπάθησαν να παίξουν ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας, με την άμυνα…στη σέντρα. Εύλογα λοιπόν γνώρισαν τη συντριβή, με τους ερυθρόλευκους να αξιοποιούν απλώς τα κενά στα μετόπισθεν του δικεφάλου.
Κάτι αντίστοιχο βλέπουμε και στον τρόπο που αντιμετωπίζει η Ένωση τις αναμετρήσεις της με τους «μικρούς». Συγκεκριμένα, η ΑΕΚ έφερε ισοπαλίες με Λαμία και Λεβαδειακό στην «OPAP Arena» και Καλλιθέα εκτός έδρας. Παράλληλα, ηττήθηκε από τον Πανσερραϊκό των 10 παικτών και τον Παναιτωλικό. Μιλάμε δηλαδή, για 12 χαμένους βαθμούς, με τη διαφορά της από τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό να είναι στους 10.
Θυμίζουμε, εξάλλου, ότι και πέρσι η Ένωση συνάντησε παρόμοιες δυσκολίες. Οι ισοπαλίες κόντρα σε Πανσερραϊκό (δις), Κηφισιά και Παναιτωλικό και η ήττα από τον ΟΦΗ, ήταν κομβικές στην τελική έκβαση της Super League.
Ταυτόχρονα, η ΑΕΚ δείχνει να έχει χάσει τη «refuse to lose» νοοτροπία, που τη χαρακτήριζε τη σεζόν 2022-23. Η Ένωση μοιάζει πλέον εξαιρετικά ευάλωτη, με αδύναμη ψυχολογία και επιρρεπής στην…κατάρρευση εντός των αγώνων της. Ακόμα κι όταν παίρνει προβάδισμα με δύο ή και με τρία γκολ διαφορά, δε νιώθει ασφαλής κι αυτό είναι εμφανές στον αγωνιστικό χώρο. Και πώς να νιώθει ασφαλής όταν ο προπονητής της είναι τόσο μπερδεμένος;
Η προβληματική άμυνα κι η πολυδιαφημισμένη, αλλά πεσμένη επίθεση
Η ΑΕΚ της πρώτης χρονιάς του Αλμέιδα παρουσίαζε τρομερή ισορροπία σε επίθεση και άμυνα. Οι κιτρινόμαυροι διέθεταν τη δεύτερη καλύτερη επίθεση και τη δεύτερη καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος, με 69 γκολ ενεργητικό και 17 παθητικό.
Πέρσι, όμως, αυτό άλλαξε σημαντικά. Οι κιτρινόμαυροι είχαν την τρίτη κορυφαία επίδοση επιθετικά με 80 γκολ, αλλά δέχθηκαν 35 τέρματα, γεγονός που τους κόστισε στη μάχη του τίτλου. Φέτος λοιπόν, ο Ματίας Αλμέιδα προσπάθησε – και κατάφερε σε έναν βαθμό – να σουλουπώσει την αμυντική λειτουργία του δικεφάλου. Ωστόσο, αν και έχει 19 τέρματα παθητικό (2η στη Super League), η Ένωση συνεχίζει να εμφανίζει μεγάλες αμυντικές αδυναμίες στα ντέρμπι.
Την ίδια στιγμή, η επίθεσή της χωλαίνει. Ειδικότερα, η ΑΕΚ έχει σημειώσει 46 τέρματα σε 27 παιχνίδια, ενώ για πρώτη φορά στην εποχή Αλμέιδα, έπεσε και στη δεύτερη θέση των xgoals με 1,88 ανά αγώνα, πίσω από τον Ολυμπιακό που έχει 1,91. Συνεπώς, οι κιτρινόμαυροι δεν είναι το ίδιο παραγωγικοί, ούτε δημιουργούν πλέον φάσεις με την ίδια ευκολία.
Αν δούμε πιο αναλυτικά τους αριθμούς των μεσοεπιθετικών του δικεφάλου, το πρόβλημα γίνεται ξεκάθαρο. Η Ένωση έχει πάρει 3 γκολ από τον Ελίασον, 2 από τον Γκατσίνοβιτς, 2 από τον Κοϊτά, 1 από τον Μάνταλο, 5 από τον Λιβάι Γκαρσία (πριν αποχωρήσει), 1 από τον Φερνάντες, 2 από τον Λιούμπισιτς, 1 από τον Πινέδα, 3 από τον Λαμέλα, ενώ οι πρώτοι της σκόρερ είναι οι Μαρσιάλ και Πιερό με μόλις 7 και 6 τέρματα, αντίστοιχα.
Τη σεζόν του νταμπλ, αντίθετα, σχεδόν κάθε παίκτης βοηθούσε στο σκοράρισμα. Ο Άμραμπατ είχε πετύχει 8 γκολ, όσα κι ο Τσούμπερ, οι Πινέδα και Γκατσίνοβιτς μετρούσαν από 9, ο Αραούχο ακολουθούσε με 7 κι ο Φαν Βέερτ με 5, με τον Λιβάι να είναι στην κορυφή με 14 τέρματα. Ακόμη κι ο Ελίασον, που δεν είχε καταφέρει να σκοράρει, βοηθούσε ιδιαίτερα με τις ασίστ (7).
Οι τάσεις φυγής του Αλμέιδα και οι ευθύνες της διοίκησης
Φυσικά δε μπορώ να μην αναφέρω κι όσα τραγελαφικά ακολούθησαν μετά την ήττα από τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ και την ισοπαλία με τον Άρη στο «Βικελίδης». Εδώ και καιρό, ο «Πελάδο» έχει εικόνα παραίτησης, ενώ μοιάζει να λυγίζει από την πίεση.
Τα συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα του συλλόγου και η αμφισβήτηση προς το πρόσωπό του τον έχουν επηρεάσει. Οι αλλοπρόσαλλες ενδεκάδες, οι κάκιστες αλλαγές και επιλογές παικτών κι οι ακατανόητες δηλώσεις του, δείχνουν έναν άνθρωπο μπερδεμένο, που δε μπορεί να διορθώσει τα λάθη του και να επαναφέρει την ΑΕΚ σε μια κανονικότητα.
Βέβαια, ευθύνη για τη φετινή πορεία της Ένωσης έχει και η διοίκησή της. Ο νέος ιδιοκτήτης του δικεφάλου, Μάριος Ηλιόπουλος δεν έχει πάρει θετικό πρόσημο στην πρώτη του χρονιά, παρουσιάζοντας μεγάλη αδράνεια στην αντιμετώπιση των κρίσεων στη σεζόν.
Το καλό κλίμα των προηγούμενων χρόνων δεν υπάρχει πλέον, τα δημοσιεύματα δίνουν και παίρνουν, ενώ κι η αύρα του νέου γηπέδου ανήκει στο παρελθόν. Οι αποδοκιμασίες προς τον προπονητή, τους παίκτες και τη διοίκηση από τον κόσμο είναι ενδεικτικές της κατάστασης που επικρατεί αυτή τη στιγμή στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο.
Οι ευθύνες Αλμέιδα και Ηλιόπουλου δεν τελειώνουν εκεί, αφού αποφάσισαν από κοινού να μην κάνουν μεταγραφές τον Γενάρη. Εκεί που οι ανταγωνιστές της ενισχύθηκαν, η ΑΕΚ έμεινε…γυμνή, με τεράστια κενά στο ρόστερ της, ειδικά στην άμυνα. Μάλιστα, αποχώρησαν κι οι Λιβάι Γκαρσία, Τσούμπερ και Άμραμπατ, αποδυναμώνοντας σημαντικά και την επιθετική της γραμμή.
Και τώρα, τι;
Το κλίμα στις τάξεις του δικεφάλου είναι βαρύ και υπάρχει έντονος προβληματισμός για την επόμενη μέρα. Οι κιτρινόμαυροι απέτυχαν παταγωδώς φέτος, αφού βγήκαν εκτός όλων των στόχων από τον Μάρτιο. Αρχής γενομένης από το καλοκαίρι, η Ένωση πρέπει να πάρει κάποιες πολύ κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της. Μην ξεχνάμε, εξάλλου, ότι η ομάδα οφείλει να μπει σε ευρωπαϊκό όμιλο, για να μην αντιμετωπίσει προβλήματα με τα οικονομικά της.
Σε αυτό το καθοριστικό σταυροδρόμι λοιπόν, θεωρώ ότι η ΑΕΚ θα πρέπει να πάει με άλλον προπονητή. Ο Ματίας Αλμέιδα αναμφίβολα προσέφερε πολλά, αλλά πλέον ο κύκλος του έχει κλείσει και είναι καλό, τόσο για τον ίδιο, όσο και για την Ένωση, να τραβήξουν χωριστούς δρόμους.