Ο Φίλιππος Μαργιώλης γράφει για την επιστροφή της ΑΕΚ στο «σπίτι» της και τονίζει τη μεγάλη σημασία της.
Ήταν 3 Μαΐου του 2003. Η ΑΕΚ αντιμετώπιζε τον Άρη στη Νέα Φιλαδέλφεια και επικρατούσε εύκολα με 4-0. Μετά το τελευταίο σφύριγμα, όμως, και παρά την άνετη νίκη, ο κόσμος της ομάδας ήταν ανήσυχος, καθώς αυτό θα ήταν το τελευταίο ματς της Ένωσης στο «Νίκος Γκούμας» πριν την κατεδάφισή του.
Το σχέδιο του Γιάννη Γρανίτσα προέβλεπε την κατασκευή ενός νέου, πιο σύγχρονου γηπέδου, ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ. Τα έργα δεν ξεκίνησαν, η ΑΕΚ δεν απέκτησε νέο γήπεδο και τελικά έμεινε «άστεγη».
19,5 χρόνια μετά, λοιπόν, και έπειτα από πολλές απογοητεύσεις και αποτυχίες και ελάχιστες καλές στιγμές, η αναμονή των φιλάθλων της ομάδας έφτασε στο τέλος της. Η ΑΕΚ επέστρεψε και επίσημα χθες στην έδρα της στη Νέα Φιλαδέλφεια, σε μια νύχτα-γιορτή για την ίδια!
Η τρομερή ατμόσφαιρα που οδήγησε την Ένωση στη νίκη
Αντίπαλος της στο ιστορικό πρώτο παιχνίδι στην «OPAP Arena-Αγιά Σοφιά» ήταν ο Ιωνικός. Όπως θα περίμενε κανείς, η ατμόσφαιρα που δημιούργησαν οι φίλοι των «κιτρινόμαυρων» ήταν «ηλεκτρική». Ήταν τέτοιος ο ενθουσιασμός και η ανυπομονησία του κόσμου, που παρέσυρε την ΑΕΚ και την οδήγησε σε μια εύκολη επικράτηση.
Το γήπεδο «έγειρε», με την ομάδα της Νίκαιας να μη μπορεί να βγει καλά-καλά από την περιοχή της, πόσω μάλλον να απειλήσει την εστία της Ένωσης. Το τελικό 4-1 μοιάζει πολύ «φτωχό» σε σχέση με την εικόνα της αναμέτρησης.
Η ΑΕΚ ήταν η απόλυτη κυρίαρχη του αγώνα και το σκορ θα μπορούσε να είναι πολύ μεγαλύτερο, αν οι παίκτες του δικεφάλου ήταν πιο αποτελεσματικοί στην τελική προσπάθεια. Οι κιτρινόμαυροι κέρδιζαν άμεσα την κατοχή της μπάλας, ασκώντας ασφυκτική πίεση στους Νικαιώτες. Με αυτόν τον τρόπο, ο δικέφαλος δημιούργησε αρκετές ευκαιρίες στο ματς, παίζοντας σε τρομερά γρήγορο τέμπο. Παράλληλα, δεν έδωσε την παραμικρή ευκαιρία στην ομάδα του Δημήτρη Σπανού να ελπίσει ότι μπορεί να πάρει ένα θετικό αποτέλεσμα.
Φυσικά, δεν είναι τυχαίο ότι η ομάδα του Ματίας Αλμέιδα πραγματοποίησε την – με διαφορά – καλύτερή της εμφάνιση στη σεζόν στο πρώτο παιχνίδι στην «Αγιά Σοφιά». Η ώθηση που έπαιρναν οι παίκτες από τους φιλάθλους ήταν τόσο μεγάλη, ώστε να μην αφήσουν κανένα περιθώριο στον Ιωνικό.
Τα μπετά δεν παίζουν μπάλα
Αρχής γενομένης από φέτος, λοιπόν, η ΑΕΚ έχει μια «ιστορική» ευκαιρία να αξιοποιήσει το μομέντουμ του νέου γηπέδου και να ανέβει επίπεδο. Για να το καταφέρει αυτό, όμως, η διοίκηση του συλλόγου οφείλει να επενδύσει πραγματικά.
Κανείς στην Ένωση δεν πρέπει να εφησυχαστεί και να θεωρήσει ότι μόνο ο ενθουσιασμός της επιστροφής στη Νέα Φιλαδέλφεια αρκεί για να διεκδικήσει η ΑΕΚ το πρωτάθλημα. Άλλωστε, όπως φάνηκε και χθες, ο δικέφαλος έχει ακόμη σημαντικά κενά στο ρόστερ του. Για παράδειγμα, χρειάζεται έναν καλύτερο αριστερό μπακ από τον Μοχαμάντι, καθώς και έναν ακόμη στόπερ στο επίπεδο του Βίντα. Ενδεχομένως, μάλιστα, να χρειαστεί και δεύτερος κεντρικός αμυντικός, αλλά και ένας ακόμη παίκτης στο χώρο του κέντρου.
Σε κάθε περίπτωση, η OPAP Arena μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο για ένα νέο ξεκίνημα της ΑΕΚ, αν αξιοποιηθεί σωστά. Ο ενθουσιασμός της επιστροφής της Ένωσης στα «πάτρια εδάφη», σε συνδυασμό με ένα σωστά δομημένο πλάνο και τις κατάλληλες μεταγραφικές κινήσεις μπορούν να φέρουν την απαραίτητη «εκτόξευση» για τους κιτρινόμαυρους.
Όλα αυτά, βέβαια, έρχονται, προς το παρόν, σε δεύτερη μοίρα. Το σημαντικό είναι ότι η ΑΕΚ επέστρεψε επιτέλους στο «σπίτι» της!