Ο Λίλαρντ είναι δίχως αμφιβολία παιχταράς, ένας από τους καλύτερους της τελευταίας δεκαετίας στον κόσμο. Πως θα τα πάει όμως με τον Γιάννη;
Οι Μπακς ναι μεν απέτυχαν πέρσι στα πλέι-οφ, ωστόσο δε ξέρω και δεν πιστεύω βασικά, πως ο Τζρου Χόλιντει ήταν το πρόβλημα. Ίσα ίσα μάλιστα. Ο Αμερικανός, ήταν καθοριστικός παράγοντας στην κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2021. Επίσης τα “ελάφια” μαζί του, έκαναν ακόμα δύο καλά χρόνια(με εξαίρεση σαφώς τα πλέι-οφ). Έδειχνε, να τα έχει “βρει” για τα καλά, τόσο με τον Αντετοκούνμπο, όσο και με τον Μίντλετον. Αν κάτι δε πήγε καλά, ήταν η απόδοση του Μίντλετον, αλλά και το γεγονός, πως οι ρολίστες τόσο του 22, όσο και του 23, δε προσέφεραν τα ίδια με αυτούς του 21.
Πάμε στο σήμερα, χωρίς τον Χόλιντει, αλλά με Λίλαρντ. Ο δεύτερος είναι πραγματικά ένας χαρισματικός σκόρερ. Το “μαρτυρούν” άλλωστε οι 25 πόντοι κατά μέσο όρο στην καριέρα του. Ωστόσο, όπως και ο Γιάννης, θέλει πολύ την μπάλα στα χέρια του. Αυτό είναι ένα ζήτημα, το οποίο πρέπει να λυθεί. Όχι μόνο για τις μεταξύ του προσπάθειες, αλλά και για αυτές του Μίντλετον και όλων των υπολοίπων. Επίσης, ο Χόλιντει είναι σαφώς πολύ καλύτερος οργανωτής από τον Λίλαρντ. Τη δεδομένη χρονική στιγμή, οι Μπακς έχουν ανάγκη από δημιουργία και καλούνται, να κάνουν προσθήκη. Συνεπώς, ο ερχομός του Λίλαρντ, μου μοιάζει ως “ευχή” και “καταρα”. Αν δουλέψει, τα πράγματα θα πάνε εξαιρετικά, αν όμως όχι, θα υπάρχει πρόβλημα για την ομάδα του Μιλγουόκι.