Η συγκεκριμένη έκδοση της ομάδας από το Σαν Αντόνιο είναι για εμένα, η καλύτερη της ιστορίας τους. Όχι μόνο αυτό, αλλά είναι και μία από τις καλύτερες ομάδες που εμφανίστηκαν ποτέ!
Το σύνολο του Πόποβιτς κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2014 δια περιπάτου. Το έκανε αυτό με τους Ντάνκαν, Τζινόμπιλι, Πάρκερ να είναι ήδη προς τη “δύση” της καριέρας τους. Αυτό δεν είχε όμως καμία απολύτως σημασία. Οι συνεχείς κινήσεις, τα πολλά κοψίματα, οι γρήγορες πάσες επέτρεπαν στους “γερόλυκους”, να αποδίδουν εξαιρετικά. Ο ανερχόμενος “αστέρας” και MVP των τελικών Λέοναρντ, αποτέλεσε τον παίκτη “κλειδί” εκείνης της ομάδας. Ο Μπορίς Ντιό έμοιαζε με μαέστρο και ο Πάτι Μιλς σταδιακά έφτανε στο υψηλό επίπεδο. Ο Γκριν ήταν πολύ καλός, αν και όχι κομβικός, όπως το 2013, ενώ ο Σπλίτερ είχε σημαντική παρουσία κάτω από το καλάθι. Τζόζεφ και οι λοιποί ρολίστες έπαιξαν και εκείνοι το ρόλο τους.
Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, πως τόσο οι Θάντερ, όσο και οι Χιτ δεν είχαν καμία απολύτως απάντηση στον τρόπο παιχνιδιού των “σπιρουνιών”. Ειδικά, οι Χιτ στους τελικούς υποτάχθηκαν πλήρως. Η μπάλα πήγαινε με φοβερή ταχύτητα από τον έναν παίκτη των Σπερς στον άλλον και από εκεί στο καλάθι του Μαϊάμι. Λίγες ντρίμπλες, πολλές πάσες, πολλά σουτ και πολλά καλάθια! Επίσης, η άμυνά τους έμοιαζε απροσπέλαστη. Λεμπρόν, Ουέιντ, Μπος βρήκαν το “δάσκαλό” τους… Και έτσι, οι Σπερς κατέκτησαν το πρωτάθλημα με τον πλέον κυρίαρχο τρόπο!