Η Εθνική Ομάδα μπάσκετ μετρά αντίστροφα για το Eurobasket 2025 (28/08) και ο Φίλιππος Μαργιώλης αναλύει τις πιθανότητες και τις προσδοκίες της ομάδας του Βασίλη Σπανούλη στο μεγάλο ραντεβού.
Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα θα κυνηγήσει το πρώτο της μετάλλιο μετά το 2009. Ωστόσο, πόσο ρεαλιστικός είναι αυτός ο στόχος και ποιες είναι οι πραγματικές δυνατότητες της επίσημης αγαπημένης; Θα τα αναλύσουμε όλα παρακάτω…
Ο όμιλος
Η Ελλάδα θα ξεκινήσει τις υποχρεώσεις της στο «Σπύρος Κυπριανού» της Λεμεσού στο πλαίσιο του Γ’ Ομίλου του τουρνουά. Κατά σειρά θα αντιμετωπίσει τις Ιταλία, Κύπρο, Γεωργία, Βοσνία και Ισπανία, με στόχο το πλασάρισμα στις τέσσερις πρώτες θέσεις, οι οποίες θα δώσουν εισιτήριο για τη νοκ-άουτ φάση, που θα λάβει χώρα στη Ρίγα της Λετονίας.
- Ελλάδα – Ιταλία (28/8, 21:30)
- Κύπρος – Ελλάδα (30/8, 18:15)
- Γεωργία – Ελλάδα (31/8, 15:00)
- Ελλάδα – Βοσνία (2/9, 15:00)
- Ισπανία – Ελλάδα (4/9, 21:30)
Το ρόστερ
Την Κυριακή ο Βασίλης Σπανούλης ανακοίνωσε την τελική δωδεκάδα της επίσημης αγαπημένης, επιλέγοντας τον Δημήτρη Κατσίβελη, αντί του Βαγγέλη Ζούγρη. Η αλήθεια είναι το ρόστερ δεν εντυπωσιάζει, καθώς υπάρχουν πολλές και κομβικές απουσίες.
Ειδικότερα, δεν ακολούθησαν την ελληνική αποστολή οι Καλάθης, Γουόκαπ και Παπαπέτρου, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, ενώ εκτός έμειναν κι οι Ρογκαβόπουλος και Παπαγιάννης, που επέλεξαν να μη συμμετάσχουν έχοντας θέματα με τον ομοσπονδιακό τεχνικό.
Αντίθετα, κανονικά το «παρών» θα δώσει ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, ο οποίος ανεβάζει αυτόματα το ταβάνι της Εθνικής. Πέρα από τον «Greek Freak», ξεχωρίζουν φυσικά οι έμπειροι, Κώστας Σλούκας, Κώστας Παπανικολάου και Ντίνος Μήτογλου, αλλά κι οι «Ευρωλιγκάτοι», Τάιλερ Ντόρσεϊ, Παναγιώτης Καλαϊτζάκης και Γιαννούλης Λαρεντζάκης. Επιπλέον, δε μπορούμε να μην αναφέρουμε και τον Θανάση Αντετοκούνμπο, ο οποίος θα βοηθήσει και στις δύο πλευρές του παρκέ με την ενέργειά του.
Βέβαια, η ελπίδα του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος ακούει στο όνομα Αλέξανδρος Σαμοντούροβ. Ο νεαρός άσος του Παναθηναϊκού κέρδισε με το σπαθί του τη θέση στη 12άδα, αφού «άρπαξε από τα μαλλιά» όλες τις ευκαιρίες που πήρε στα φιλικά.
Αν ο Σπανούλης του δώσει ρόλο, θεωρώ ότι θα βοηθήσει αρκετά με το εξαιρετικό μακρινό του σουτ και το μάκρος που διαθέτει. Ακόμα κι αν δε συμβεί αυτό όμως, θα πάρει πολύτιμες εμπειρίες για τις μελλοντικές διοργανώσεις.
Αναλυτικά η 12άδα της Εθνικής Ελλάδος:
| Α/Φ | Ονομα | ΗλικΙα | Υψος | ΟμΑδα |
|---|---|---|---|---|
| 2 | Τάιλερ Ντόρσεϊ | 29χρ. | 1.96 | Ολυμπιακός |
| 5 | Γιαννούλης Λαρεντζάκης | 32χρ. | 1.96 | Ολυμπιακός |
| 7 | Βασίλης Τολιόπουλος | 29χρ. | 1.88 | Παναθηναϊκός |
| 10 | Κώστας Σλούκας | 35χρ. | 1.90 | Παναθηναϊκός |
| 11 | Παναγιώτης Καλαϊτζάκης | 26χρ. | 2.00 | Παναθηναϊκός |
| 16 | Κώστας Παπανικολάου | 35χρ. | 2.04 | Ολυμπιακός |
| 19 | Δημήτρης Κατσίβελης | 34χρ. | 1.98 | ΑΕΚ |
| 20 | Αλέξανδρος Σαμοντούροβ | 20χρ. | 2.10 | Παναθηναϊκός |
| 34 | Γιάννης Αντετοκούνμπο | 30χρ. | 2.11 | Μιλγουόκι Μπακς |
| 37 | Κώστας Αντετοκούνμπο | 28χρ. | 2.08 | Ολυμπιακός |
| 43 | Θανάσης Αντετοκούνμπο | 33χρ. | 2.01 | – |
| 44 | Ντίνος Μήτογλου | 29χρ. | 2.10 | Παναθηναϊκός |
Τα θετικά και τα αρνητικά
Σε κάθε περίπτωση, νομίζω ότι είναι ξεκάθαρες τόσο οι αρετές, όσο και οι αδυναμίες της επίσημης αγαπημένης. Στα θετικά πρέπει σίγουρα να αναφέρουμε τη διάθεση που δείχνουν οι Έλληνες διεθνείς στην άμυνα. Επιπλέον, η αρκετά υψηλή δημιουργικότητα (σχεδόν 20 ασίστ στις δύο συμμετοχές του Γιάννη στα φιλικά) είναι πολύ ελπιδοφόρο σημάδι.
Ωστόσο, υπάρχει τέραστιο πρόβλημα στο ριμπάουντ, καθώς οι αντίπαλοί μας μάζεψαν 8 περισσότερα κατά μέσο όρο. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο κόντρα στη Λετονία δεν υστερήσαμε στην συλλογή των «σκουπιδιών» (28-25). Και γενικά, το κενό στη ρακέτα είναι εμφανές, αφού πέρα από τον Κώστα Αντετοκούνμπο, δεν υπάρχει άλλος κλασικός σέντερ στη δωδεκάδα.
Επιπρόσθετα, είναι ξεκάθαρη η πτώση στην απόδοση της Ελλάδας στα λεπτά που δεν αγωνίζεται ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. Ο «Greek Freak» αλλάζει όλη τη δυναμική της και κάνει και τους υπόλοιπους παίκτες να φαίνονται καλύτεροι. Όταν δεν είναι στην πεντάδα όμως, η εικόνα της Εθνικής μας αλλάζει άρδην προς το χειρότερο.
Μεγάλο ζήτημα υπάρχει και με τις διαθέσιμες επιλογές στα γκαρντ. Ο Σλούκας έχει μεν την ποιότητα να κουμαντάρει το παιχνίδι, αλλά μοιάζει απελπιστικά μόνος. Κι αυτό γιατί οι Ντόρσεϊ, Τολιόπουλος και Λαρεντζάκης, αν και ικανότατοι παίκτες, δε βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο. Το πρόβλημα γίνεται ακόμα μεγαλύτερο αν λάβουμε υπόψη ότι ο έμπειρος πλέι μέικερ είναι πλέον 35 χρονών και θα χρειαστεί βοήθεια στην οργάνωση.
Σημείο κλειδί στη φετινή μας πορεία όμως, θα είναι οι επιδόσεις μας στο τρίποντο. Τα ποσοστά μας ανέβηκαν σημαντικά στα τελευταία τρία φιλικά κι αν η τάση αυτή συνεχιστεί, μπορούμε να φτάσουμε ψηλά στο Eurobasket. Εξάλλου, ο ίδιος ο Σπανούλης επισήμανε το όφελος του spacing για τον Γιάννη, τονίζοντας πόσο σημαντικό για την επιθετική λειτουργία της ομάδας είναι να βρίσκει χώρους ο 30χρονος σούπερ σταρ.
Κομβική η πρωτιά στον όμιλο
Βλέποντας τον όμιλο της Εθνικής μας, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η πρόκριση στα νοκ-άουτ θα αποτελέσει μάλλον μια τυπική διαδικασία. Συγκεκριμένα, η Κύπρος και η Βοσνία δε διαθέτουν την απαραίτητη δυναμική και εκτός απροόπτου θα είναι εύκολη λεία για την ομάδα του Βασίλη Σπανούλη.
Από τη μεριά της, η Γεωργία είναι μεν πιο επικίνδυνη, αλλά η καλή Εθνική Ελλάδος την…έχει. Ειδικά εφόσον ο ηγέτης της, Τορνίκε Σενγκέλια παραμένει αμφίβολος, λόγω καρδιακής αρρυθμίας. Πάντως, δεν πρέπει να την υποτιμήσουμε σε καμία περίπτωση, αφού διαθέτει ποιοτικούς παίκτες, όπως οι Γκόγκα Μπιτάτζε (Ορλάντο Μάτζικ), Σάντρο Μαμουκελασβίλι (Σαν Αντόνιο Σπερς) και Γκιόργκι Σερμαντίνι (Τενερίφη).
Και πάμε τώρα στα δύο φαβορί του ομίλου μας μαζί με το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, την Ιταλία και την Ισπανία. Οι Ιταλοί ταξιδεύουν στην Κύπρο με όλα τους τα «όπλα», πλην του Στέφανο Τονούτ, που έμεινε εκτός λόγω τραυματισμού. Πρόκειται για ένα πολύ έμπειρο και ικανό ρόστερ, στο οποίο ξεχωρίζουν οι Νίκολο Μέλι (Φενέρμπαχτσε), Σιμόντε Φοντέκιο (Μαϊάμι Χιτ) και Ντάριους Τόμπσον (Βαλένθια).
Αντίθετα, η «Φούρια Ρόχα» παρατάσσεται με αρκετές απουσίες (Αμπάλδε, Ντίαθ) και σίγουρα με μια πολύ πιο αδύναμη φουρνιά παικτών σε σχέση με τις προηγούμενες διοργανώσεις. Παρ’ όλ’ αυτά, είναι πάντα ένας υπολογίσιμος αντίπαλος και κατέχει μερικούς σπουδαίους παίκτες, όπως οι Αλντάμα, Μπριθουέλα και τα αδέρφια Ερνανγκόμεθ. Επίσης, αποτελεί τον «κακό μας δαίμονα» τα τελευταία χρόνια και μένει να φανεί αν θα σπάσουμε επιτέλους την αρνητική παράδοση που έχουμε απέναντί τους.
Θαρρώ ότι για να έχουμε ελπίδες για κάτι καλό στο Ευρωμπάσκετ, πρέπει οπωσδήποτε να τερματίσουμε πρώτοι στον όμιλο. Σε διαφορετική περίπτωση, τα πράγματα θα είναι δύσκολα, ειδικά στα προημιτελικά. Ωστόσο, πιστεύω ότι εύκολα ή δύσκολα θα τα καταφέρουμε, αφού καμία εκ των Ιταλία και Ισπανία δεν τρομάζει.
Στα νοκ-άουτ τα σπουδαία!
Η αλήθεια είναι ότι η πρώτη θέση στον όμιλο ανοίγει σημαντικά τον δρόμο προς το πολυπόθητο μετάλλιο. Αρχικά, θα παίξουμε με σαφώς υποδεέστερο αντίπαλο στη φάση των «16», ενώ λογικά θα αποφύγουμε και τα τρία φαβορί του τουρνουά, Σερβία, Γερμανία και Γαλλία, στα προημιτελικά.
Σε αυτό το σενάριο, εκτός απρόπτου στους «8» θα αντιμετωπίσουμε μία εκ της Τουρκίας, Λιθουανίας ή Λετονίας και εκεί για μένα θα κριθεί η πορεία μας στο Ευρωμπάσκετ. Αν περάσουμε, θα έχουμε τρυπήσει το ταβάνι μας και θα είμαστε απόλυτα επιτυχημένοι. Αν, αντιθέτως, η πορεία μας σταματήσει στον προημιτελικό, θα έχουμε κάνει το ελάχιστο δυνατό. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, κι αν δεν πάμε καν στην «οκτάδα», θα έχουμε αποτύχει, χωρίς συζήτηση.
Το δια…ταύτα
Το φετινό Eurobasket έχει ένα ξεκάθαρο φαβορί (Σερβία), αλλά και δύο ομάδες (Γερμανία, Γαλλία), που βρίσκονται σε πολύ υψηλό επίπεδο. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν 5-6 ομάδες (Τουρκία, Ιταλία, Λετονία, Ισπανία, Λιθουανία), μεταξύ των οποίων και η Εθνική μας, που βράζουν στο ίδιο καζάνι και υπό προϋποθέσεις μπορούν να κερδίσουν ένα μετάλλιο.
Για τον λόγο αυτό, παραμένω συγκρατημένα αισιόδοξος για την πορεία μας στο τουρνουά. Θεωρώ ότι αν όλα πάνε καλά και πάρουμε την πρωτιά στον όμιλο, έχουμε βάσιμες ελπίδες να φτάσουμε στα ημιτελικά. Κι αν το πετύχουμε αυτό, θα παίξουμε χωρίς άγχος για την απόλυτη υπέρβαση.
Το γεγονός μάλιστα ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια πάμε χωρίς τυμπανοκρουσίες στην τελική φάση μιας μεγάλης διοργάνωσης αποτελεί σίγουρα θετικό οιωνό. Ας ελπίσουμε λοιπόν η επίσημη αγαπημένη να δικαιώσει τις προσδοκίες και να βάλει τέλος στα 16 χρόνια ξηρασίας από το βάθρο. Καλή επιτυχία Ελλάδα!