Ο Φίλιππος Μαργιώλης σχολιάζει τη μέχρι τώρα πορεία του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, που διένυσαν βίους αντίθετους στη «διαβολοβδομάδα» της Euroleague που πέρασε.
Έχοντας συμπληρώσει τα 2/3 της κανονικής διάρκειας της σεζόν, νομίζω ότι μπορούμε να βγάλουμε κάποια πρώτα ασφαλή συμπεράσματα για τα πεπραγμένα των δύο ελληνικών ομάδων στην Ευρωλίγκα.
Αρχικά, ο Ολυμπιακός φιγουράρει στην κορυφή της βαθμολογίας, μετρώντας 7 σερί νίκες και εντυπωσιάζοντας με την απόδοσή του. Από την πλευρά του, ο Παναθηναϊκός προέρχεται από 2 διαδοχικές ήττες, με αποτέλεσμα να πέσει στην πέμπτη θέση. Πού μπορούν να φτάσουν, όμως, οι δύο «αιώνιοι» στο φινάλε της φετινής χρονιάς; Θα τα αναλύσουμε όλα παρακάτω…
Ο κυριαρχικός Ολυμπιακός που μοιάζει πιο πλήρης από πότε
Θα ξεκινήσουμε με τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό. Οι ερυθρόλευκοι αποτελούν παράδειγμα σταθερότητας τα τελευταία χρόνια στην Ευρωλίγκα. Υπό τις οδηγίες του Γιώργου Μπαρτζώκα, οι Πειραιώτες μετρούν τρεις σερί συμμετοχές σε Final-4, ενώ έχασαν στο…νήμα τον τελικό του 2023 από τη Ρεάλ. Ωστόσο, παρά τις προσπάθειές τους, αγνοούν το πολυπόθητο τρόπαιο της Euroleague από το 2013 και το αξέχαστο Final-4 του Λονδίνου.
Η ενίσχυση του καλοκαιριού και η συνεχής βελτίωση
Για τον λόγο αυτό, το καλοκαίρι έγινε σημαντική επένδυση στον σύλλογο. Οι Εβάν Φουρνιέ, Σάσα Βεζένκοφ, Λούκα Βιλντόζα, Κίναν Έβανς και Τάιλερ Ντόρσεϊ ήρθαν να προστεθούν στους ήδη υπάρχοντες Γουόκαπ, Γκος, Φαλ, Μιλουτίνοφ, Παπανικολάου, Πίτερς και ΜακΚίσικ. Το αποτέλεσμα είναι ίσως το πληρέστερο και πιο ποιοτικό ρόστερ στην ιστορία των ερυθρόλευκων.
Παρά την ποιοτική ενίσχυση, όμως, οι Πειραιώτες ξεκίνησαν κάπως μουδιασμένα στη σεζόν. Μολαταύτα, όσο περνάει ο καιρός, ο Ολυμπιακός δείχνει τις πραγματικές του δυνατότητες και έχει σταθερά ανοδική πορεία. Οι επτά διαδοχικές νίκες και κυρίως η εικόνα του στο παρκέ αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.
Ο επιθετικός πλουραλισμός και οι αμυντικές ανησυχίες
Οι ερυθρόλευκοι διαθέτουν τρομακτική ποιότητα, ειδικά επιθετικά, παρουσιάζοντας μεγάλη πολυφωνία στο παιχνίδι τους. Ο Σάσα Βεζένκοφ και κυρίως ο Εβάν Φουρνιέ μοιάζουν ασταμάτητοι και αποτελούν τους ηγέτες του Ολυμπιακού. Ωστόσο, δίπλα τους υπάρχουν οι σταθερότατοι και πάντα χρήσιμοι Βιλντόζα, ΜακΚίσικ, Μιλουτίνοφ, Φαλ, Γκος, Γουόκαπ και Παπανικολάου, προσφέροντας μια πληθώρα επιλογών στα χέρια του Γιώργου Μπαρτζώκα.
Ο Έλληνας τεχνικός, από την πλευρά του, αποδεικνύει και φέτος ότι αποτελεί εκ των κορυφαίων προπονητών της διοργάνωσης. Το κοουτσάρισμά του είναι σε γενικές γραμμές εξαιρετικό, με τους ερυθρόλευκους να δίνουν έμφαση στο spacing, τη γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας και την εύρεση της σωστής επιλογής στην επίθεση. Οι σχεδόν 95 πόντοι που πετυχαίνουν κατά μέσο όρο στα τελευταία επτά παιχνίδια τους δείχνουν ακριβώς αυτό.
Μοναδικό ψεγάδι στη μέχρι στιγμής παρουσία των Πειραιωτών είναι μάλλον οι επιδόσεις τους στην άλλη πλευρά του παρκέ. Ο Ολυμπιακός μοιάζει να έχει χάσει τη σκληράδα που τον χαρακτήριζε στην άμυνα τα προηγούμενα χρόνια, αλλά όσο η επίθεσή του λειτουργεί σε τέτοιους ρυθμούς, λίγες ομάδες θα μπορούν να τον ακολουθήσουν. Κι όλα αυτά ενώ ο Ντόρσεϊ παραμένει σταθερά εκτός κλίματος, κι ο τραυματίας Έβανς δεν έχει μπει ακόμα στην εξίσωση.
Χωρίς το απρόοπτο ενός σοβαρού τραυματισμού και με τα υπάρχοντα δεδομένα, λοιπόν, η πρώτη θέση στη regular season έχει μάλλον κλειδώσει για τους ερυθρόλευκους. Αυτό που θα μετρήσει, όμως, στο φινάλε είναι ποιος θα κατακτήσει το τρόπαιο και στα δικά μου μάτια ο Ολυμπιακός αποτελεί αυτή τη στιγμή το φαβορί για να φτάσει ως το τέλος της διαδρομής.
Ο Παναθηναϊκός που προβληματίζει και αναζητά σταθερότητα
Πάμε τώρα στον έτερο «αιώνιο», όπου τα πράγματα δεν είναι τόσο ιδανικά. Ο Παναθηναϊκός μπήκε στη σεζόν με την ψυχολογία στα ύψη, αφού επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης μετά από 13 χρόνια, ενώ κατέκτησε και το πρωτάθλημα με τρομερή ανατροπή από το 0-2 κόντρα στον Ολυμπιακό.
Με τη διατήρηση του περσινού επιτυχημένου κορμού και τις προσθήκες των Λορέντζο Μπράουν, Όμερ Γιούρτσεβεν και Τσεντί Οσμάν, λοιπόν, ο στόχος δε θα μπορούσε να είναι άλλος από το back to back. Μολαταύτα, οι πράσινοι δεν εντυπωσιάζουν με τις εμφανίσεις τους και αντιμετωπίζουν αρκετά προβλήματα στο παρκέ.
Η αμυντική αφέλεια και η χαλαρότητα
Καταρχάς, η δυναμική άμυνα, που αποτελούσε πέρσι το σήμα κατατεθέν τους στην πορεία προς το νταμπλ, αγνοείται. Οι παίκτες του τριφυλλιού παίζουν κάπως ληθαργικά, αδυνατώντας να βγάλουν συνεχόμενες άμυνες. Αν δούμε αναλυτικά τις ήττες του Παναθηναϊκού, θα παρατηρήσουμε ότι σταθερά δέχεται πάνω από 80 πόντους (94 από Ολυμπιακό, 90 από Ρεάλ, 84 από Παρί και Ζαλγκίρις, 91 από Μονακό, Παρτίζαν και Μπασκόνια, 93 από Εφές και 82 από Μπαρτσελόνα).
Επιπλέον, το καλύτερό του σερί φέτος έγινε όταν ανέβηκαν οι αμυντικές του επιδόσεις και κυρίως αξιοποίησε τον επιθετικό οίστρο του Κέντρικ Ναν. Στις πέντε συνεχόμενες νίκες από τις 17 Δεκεμβρίου ως τις 9 Ιανουαρίου το τριφύλλι είχε 98,8 πόντους ενεργητικό και 77,2 πόντους παθητικό. Θύμιζε δηλαδή κάτι από την περσινή ομάδα, που κυριαρχούσε επιθετικά και έτρωγε…σίδερα αμυντικά. Σχεδόν αμέσως όμως, ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στη γνωστή προβληματική εικόνα του και ακολούθησαν δύο ήττες από Μπαρτσελόνα και Μπασκόνια.
Μπορεί χωρίς τον Ναν;
Κοινό στοιχείο και στις δύο αυτές αναμετρήσεις ήταν η ασυνήθιστα κακή απόδοση του Κέντρικ Ναν. Ειδικότερα, ο Αμερικανός σταρ μέτρησε μόλις 7 πόντους μ.ο., με 3/11 δίποντα, 2/11 τρίποντα και 11 λάθη αθροιστικά. Αντίθετα, στο πράσινο σερί των πέντε νικών, ο Ναν έβαζε σταθερά 25+ πόντους και κουβαλούσε επιθετικά το τριφύλλι. Το ερώτημα λοιπόν παραμένει το εξής: πόσο εξαρτημένοι είναι οι πράσινοι από τις…ορέξεις του 29χρονου Αμερικανού;
Η απάντηση είναι μάλλον εύκολη, αν ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στις κακές βραδιές του Ναν τη φετινή χρονιά. Πέρα από τις δύο πιο πρόσφατες ήττες, ο 29χρονος γκαρντ έμεινε στα…ρηχά και κόντρα στην Παρτίζαν στο Βελιγράδι. Επιπρόσθετα, είχε αρνητική επιδραστικότητα (+/-) απέναντι σε Ολυμπιακό, Μονακό και Μπαρτσελόνα στο ΟΑΚΑ και με την Παρί εκτός έδρας. Εξ αυτών των παιχνιδιών, ο Παναθηναϊκός νίκησε μόλις σε ένα, αυτό με τους Καταλανούς με σκορ 90-89.
Συνεπώς, όταν ο Ναν δεν παίζει σύμφωνα με τα στάνταρ του, το τριφύλλι δυσκολεύεται αρκετά. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τις απουσίες των Λεσόρ και Γκριγκόνις και το παρατεταμένο ντεφορμάρισμα των Μήτογλου, Σλούκα, Παπαπέτρου και Μπράουν εξηγούν απόλυτα τις ασταθείς φετινές εμφανίσεις των πρασίνων.
Κάπου εδώ λοιπόν, ο Εργκίν Αταμάν θα πρέπει να βρει λύσεις, αν ο Παναθηναϊκός θέλει να έχει ελπίδες για το δεύτερο σερί ευρωπαϊκό. Εξάλλου, καμία ομάδα δεν κατέκτησε την Ευρωλίγκα, βασιζόμενη σε έναν μόνο παίκτη. Πάντως, η συνεχής άνοδος στην απόδοση του Οσμάν είναι σίγουρα ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.
Όλα θα κριθούν τον Μάιο
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δε θεωρώ τον Ολυμπιακό άτρωτο, ούτε τον Παναθηναϊκό κακή ομάδα. Πάνω κάτω και οι δύο είναι στο ίδιο επίπεδο, με τους ερυθρόλευκους να μοιάζουν πιο φορμαρισμένοι αυτή την περίοδο.
Όπως και κάθε χρονιά, βέβαια, η Ευρωλίγκα παραμένει απρόβλεπτη και είναι δύσκολο να κάνει κάποιος εκτιμήσεις. Η Μονακό, η Φενέρμπαχτσε και φυσικά η Ρεάλ και η Μπαρτσελόνα είναι πάντα υπολογίσιμοι αντίπαλοι. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ένας ελληνικός τελικός μοιάζει φέτος πιο πιθανός από ποτέ. Αρκεί ο Ολυμπιακός να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό, κι ο Παναθηναϊκός να βρει αντίδοτο στα ζητήματά του.