Πρόκειται ουσιαστικά για μία προσπάθεια σκιαγράφησης της προσωπικότητας του Αλ Καπόνε και της αδίστακτης φύσης του.
Αυτή η φύση γίνεται εμφανής σε μια προσωπική του “μονομαχία” με έναν αστυνομικό, ο οποίος έχει “βαλθεί” να τον κλείσει επιτέλους στη φυλακή. Ο Κέβιν Κόσνερ είναι εξαιρετικός στο ρόλο του, έχοντας στην ομάδα του ως βοήθεια χαρακτήρες, που τους υποδύονται οι “θρυλικοί” Σον Κόνερι και Άντι Γκαρσία. Όλοι είναι αφοσιωμένοι στη σύλληψη του Αλ Καπόνε.
Αυτός όμως που είναι αγνώριστος στη συγκεκριμένη ταινία, είναι ο Ρόμπερτ Ντενίρο, ο Καπόνε δηλαδή. Δεν έχω πραγματικά ιδέα, πως πλησίασε σε τέτοιο βαθμό το φημισμένο γκάνγκστερ. Το παρουσιαστικό, οι κινήσεις, ο τρόπος, που μιλάει είναι όλα αψεγάδιαστα. Κατά τη γνώμη μου, δεν έχει πάρει η συγκεκριμένη ερμηνεία την αναγνώριση, η οποία και της αναλογεί. Όπως και γενικά το “Untouchables”. Για εμένα είναι μία από τις καλύτερες κινηματογραφικές ιστορίες, που αφορούν το οργανωμένο έγκλημα. Αξίζει κανείς, να τη δει για τη δράση και την πλοκή της.